Uzak Şehir’in ruhunu veren o kasvetli taş sokaklar, dizi boyunca’ Fidan’ın içindeki çatışmalarla birleşiyor. Kayku’nun deyişiyle, Fidan’ın hırsı sahip olduklarını koruma zorunluluğundan kaynaklanıyor ve bu zorunluluk, karakterin hem sert hem de kırılgan yanını, Mardin’in sessiz geçmişiyle paralel bir şekilde izleyiciye aktarıyor. Fidan’ın konuşma biçiminde hissedilen o duraksamalar, kelimelerin sert ama ölçülü çıkışı da bu coğrafyanın diliyle örtüşüyor. “Benim sevgi dolu Fidan’ımın sevgisiz yaşamı, onu daha da hırçınlaştırıyor,” diyen oyuncu, sadece bir rolü canlandırmakla kalmıyor; o coğrafyanın, şivesiyle, suskunluğuyla ve bastırılmış duygularıyla karakterin hafızasında saklı olan hissini sahneye taşıyor. Bu derin bakış, izleyicinin ekran karşısında Fidan’ı sadece bir dramatik figür olarak değil, geçmişle konuşan, kendi yaralarını sahada onaran bir kadın olarak görmesini sağlıyor. Uzak Şehir’in reyting başarısında bu detayların payı büyük. İzleyici artık sadece hikâyeyi değil, Fidan’ın bir sahnede ne diyeceğini de bekliyor. Gerçek hayatta sakin, düzenli, dengeli…Ekranda sert, sevgisiz, muzip, güçlü, kırılgan… Belki de Fidan’la, İlkay Kayku’nun ortak noktası tam olarak bu: Hayalleri hareket halinde, gürültü çıkarmadan, bağırmadan var olmayı biliyor.
